12 Aralık 2009 Cumartesi

Kanepe



Benim bir arkadaşım var adı çiko,yani ben ona öyle sesleniyorum...Ne zaman canım sıkılsa,kendimi yalnız hissetsem onu ararım.Ve onun evinde benim bir kanepem var...Ne zaman gitsem yatabileceğim.Ne zaman başka bir yerde olmak istesem o kanepe beni bekler,ne zaman derdim olsa o arkadaşım beni dinler.
İnsanın bir kanepesi olmalı muhakkak başka bir evde...Canı sıkıldığında gidip orada uyuyabilmeli.En kötü gününde yatacak bir yeri olduğunu bilmeli.Ve o evde muhakkak bir arkadaşı olmalı insanın,onu her zaman dinleyen.
İşte çiko'ya her gittiğimde özellikle o kanepede uyumak istememin nedeni bu...Çünkü o kanepe bana dostluğu ve güveni çağırıştırıyor.

10 Aralık 2009 Perşembe

Hırsız



Dün gece salonda kanepeye uzanmıştım ki uyuya kalmışım...Gece saat 03:00 gibi uyandım yatağıma yatmak için.Aslında çok üşenmiştim yatak odasına gitmeye ama yinede bir şekilde yatağıma yattım.Sabah saat 06:30'da uyandım,saatime baktım ve daha uyuyacak bir buçuk saatim olduğu için sevindim.Daha sonra başucuma koyduğum telefonuma bakmak için elimi uzattım,gözüm kapalı...Fakat telefonumu bulamadım.Yataktan kalktım yere baktım yine bulamadım...Sonra salonda bırakmış olamayacağıma emin olarak salona gittim.Kotum yerdeydi,dün oynadığım süper loto kuponum yerdeydi...Ama ben bunları bu şekilde bırakmamıştım.Sonra daire kapıma baktım ardına kadar açıktı!!!Ne yazık ki soyulmuştum...Hemen 155'i aramak istedim ama hırsız telefonumuda çalmıştı.Üstüme montumu giydim doğru karakola...Sonuçta ben uyurken hırsız gelip,gitmişti.Şimdi ne olacaktı,hiçbir şey...Olan olmuştu artık,giden eşyalar hırsızın kalan bütün ev benimdi nasıl olsa...Sadece uyanmadığım için üzüleyim mi,sevineyim mi bilemedim.Belki olası bir yaralanmadan kurtuldum dün gece ya da olası bir yaralamadan.Bunu hiç bir zaman bilemeyeceğim...Bundan daha kötüsü benim yaşadığım yere dün gece hiç tanımadığım birisi girdi,hemde benden izinsiz.Benim hayatımı gördü,fotoğraflarımı,özel eşyalarımı yani kısacası bana ait olan her şeyi gördü...Bu yüzden biraz huzursuzum aslında.O adam beni sokakta görse tanıyacak,nasıl bir hayatım olduğunu bilecek ama ben onun yanından umursamadan geçeceğim...Yani mülkiyetim kirletilmiş hissettim dün gece...

Ama hırsızın bilmediği bir şey,belkide hayatının hatasını yaptı dün gece...Kotumun cebinde para yerine bulduğu süper loto kuponunu almayarak yaptı bu hatayı!!!Çünkü bu badireden sonra şansım çok yükseldi,hissediyorum...

9 Aralık 2009 Çarşamba

Zaman



Zamanı nasıl keşfetti insanoğlu?Yada zamanı ne zaman keşfetti?Neden gerek duydu ki zamana?Oysa birbirini kovalayan saniyeler,dakikalar,saatler,vs... olmasa daha güzel mi olurdu?Neyi ne kadar sonra yapacağını zamana bağlı kalmadan anlatabilseydin mesela...Hayatlar daha mı uzun olurdu,daha mı dolu dolu yaşanırdı o zaman?Yoksa zamanın eksikliğinden sonun ne zaman geleceğini kestiremeyip,her şey hep yarım yamalak mı kalırdı?
Aşklar örneğin...Daha mı çok severdik birbirimizi,aşklarımızı yıllara vurmadan hesaplayınca.Ya da ne kadar süre birlikte olduğumuzu bilemeyeceğimizden tüm yaşanmışlıklar yalın mı kalırdı hep?
Bu soruların sonu gelmez tabiki ama benim bildiğim zaman öyle planlanabilecek bir şey değil.Yada üzerinde hesaplar yapılacak bir şey değil.On yıl sonrasını planlarsanız eğer on yıl sonra aynı siz olmayacaksınız o planı gerçekleştirecek...Yada on yıl sonra o planı gerçekleştiremeyeceksiniz bile...Bu yüzden anı yaşamak gerekli ama asıl olan anı yaşarken eski yaşanmışlıkları unutmamak...

Carpe diem baby derken sadece havalı olmayı bir kenara bırakıp,geçmişinide yanında taşıyabilmeli insan...Ve unutmamalı ki her an,bir an sonra geçmişimiz olacak...